Πέμπτη 9 Φεβρουαρίου 2012

6/5/11

Γενικότερα με τις ημερομηνίες,τις γιορτές,τις επετείους και τα γενέθλια οι περισσότεροι ένα πρόβλημα το έχουμε..Ας το παραδεχτούμε..Ερχονται όμως κι εκείνες οι μέρες που δεν ξεχνιούνται ποτέ.Οι ημερομηνίες που δεν σβήνονται ποτέ απο την μνήμη μας..Οσο και να το θέλουμε.Όσο και να το προσπαθούμε.Ριζωνουν στο μυαλό μας.Θυμόμαστε κάθε στιγμή της συγκεκριμένης ημέρας σαν να τη ζήσαμε χθες.Κάθε λέξη,κάθε βλέμμα..Αυτό ακριβώς συνέβη και σε μένα. 6-5-11..
''Θα θυμάμαι για πάντα το πρώτο σου βλέμμα,την πρώτη σου λέξη,το πρώτο σου χαμόγελο,το πρώτο σου φιλί,την πρώτη αγκαλιά..'' Πόσο αστεια φαίνονται άραγε όλα αυτα για κάποιον που δεν τα έχει νιώσει ποτέ, και πόσο οικεία για όλους όσους έχουν νιώσει κάτι παρόμοιο..!Για όλους όσους εχουν ερωτευτεί με την πρώτη ματιά,έχουν πονέσει,έχουν προσπαθήσει,έχουν απογοητευεί,έχουν κλάψει,έχουν πέσει στα πατωματα και δεν ντρέπονται επειδή έτσι ένιωσαν!..Κι εγώ λοιπόν,τα ένιωσα και τα έζησα ολα αυτά..για σένα...Εσένα που μόλις σε είδα μου χαμογέλασες..με το πιο όμορφο και γλυκό χαμόγελο που εχω δει σ'όλη μου τη ζωή..Μου χάρισες τα πιο όμορφα συναισθήματα χωρίς να το ξέρεις...Τώρα γράφω όλα αυτά..σε σένα..και θα πέσουν στο κενο..πάλι..Το ξέρω..Αλλά είναι ολα αυτά που δεν πρόλαβα ποτέ να σου πω..που δεν τα καταφερα,όσο κι αν ήθελα..Ισως κάποια στιγμή να μπορέσω να σου πω.Αλλά ακόμη και τότε δεν θα μπορέσεις να καταλάβεις τί ένιωσα.. ''όσα κομματια κι αν ενώσεις,δεν θα σου φτάσουν μια στιγμή για να με νιώσεις..στα είπα όλα..!!"


Τετάρτη 1 Φεβρουαρίου 2012

Feelings...& Memories ...

Ποιο κορμί σε ταξιδεύει..Απ'τα αγαπημένα μου τραγούδια...Γι'αυτό λοιπόν ξεκινάω με αυτόν εδώ τον στίχο.."έλα για λίγο να σε δω και φεύγεις πάλι.." Πόσες φορές έχουμε νιώσει ότι θέλουμε να δούμε κάποιον τόσο πολύ,ότι αυτή η ανάγκη ξεπερνάει και τον ίδιο μας τον εαυτό...Ειδικά τα βράδια..Πόσο πολύ έχεις τον άλλον ανάγκη,ένα φιλί απ'τα χείλη του,μια αγκαλιά,ένα χαμόγελο του.Αυτο το χαμόγελο που μοιάζει τόσο διαφορετικό απ'τα υπόλοιπα,είναι το δικό ΤΟΥ,και δεν μοιάζει με κανένα άλλο! Εκείνες τις στιγμές λοιπόν που τον έχεις τόσο ανάγκη αυτός πού είναι..?Σε ποια αγκαλιά..?Οχι στην δική σου..Και αναρωτιέσαι.Γιατί?..Αχχχ..Πόσα συναισθήματα, πόσες εικόνες..!Το μυαλό παίζει περιεργα παιχνίδια. Άρχισα να θυμάμαι, πράγματα που είχα ξεχάσει ή μάλλον ήθελα να έχω ξεχάσει..Στιγμές,έστω και λίγες που ήμουν δίπλα του,που μπορούσα να τον κοιτάξω στα μάτια,να ταξιδέψω,να ονειρευτώ ότι ίσως,μπορεί,μια μερα,να μπορώ να του αφιερώσω τα πιο ερωτικά τραγούδια που υπάρχουν,να ζω μόνο γι'αυτόν κι αυτός για μένα,το πρωί να τον ξυπνήσω με ένα φιλί και να του πω "Καλημέρα"..Αλλα δεν πρέπει να το κάνω αυτό στον εαυτό μου..Ότι μας πονάει, συνήθως το καταχωνιάζουμε στους διαδρόμους του υποσυνείδητου και είμαστε ασφαλείς.Θέλω να κλείσω τα πάντα σε μια ντουλάπα..λόγια,εικόνες.,Αναμνήσεις,ελπίδες,όνειρα ..ΟΛΑ,να πάω παρακάτω.αλλά πως?? Όλοι μας πονάμε, Όλοι μας απογοητευόμαστε,Όλοι μας έχουμε ζήσει τον ανεκπλήρωτο, τον πλατωνικό έρωτα...Που απορείς τί είναι αυτό που σου συμβαινει και γιατί??Είναι εκείνες οι στιγμές,που όλα φαίνονται ακατόρθωτα, που νομίζουμε ότι δεν μπορούμε να ξεπεράσουμε πρόσωπα και καταστάσεις..Και μας λένε όλοι:ΠΟΣΟ λάθος,είναι αυτό?? Και πόσο αδύνατο όμως να το συνειδητοποιήσεις, τη δεδομένη χρονική στιγμή....Το μόνο που χρειάζεται λοιπον είναι λίγος χρόνος..Να καταλάβεις ότι μπορείς να ζήσεις και χωρίς αυτόν,όπως ζούσες πριν τον γνωρίσεις.. Εγω απλά θα του αφιερώσω αυτο το τραγούδι,και θα πω ότι θα είμαι πάντα εδώ γι'αυτόν...κι ας μην το μάθει ποτέ...επειδή δεν ρώτησε ποτέ..και ούτε θα το κάνει.!
http://www.youtube.com/watch?v=X0DlPhrHyJ0

Το μόνο που ζητάω τώρα πια είναι να καταλάβω πως γίνεται να σου λείπει τόσο πολύ κάποιος που ποτέ δεν ήταν δικός σου..!!!

Κυριακή 6 Νοεμβρίου 2011

Dukas Collection....κόβει την ανάσα...!

Αν είσαι γυναίκα που σέβεται τον εαυτό της τότε ξέρω ένα πράγμα για σένα...Είσαι ερωτευμένη με τις ψηλοτάκουνες γόβες..!Αν απο την άλλη είσαι άνδρας πρέπει να παραδεχτείς ότι μια εντυπωσιακή γοβα στο πόδι μιας γυναίκας μαγνητίζει το βλέμμα σου!O Δούκας Χατζηδούκας έχει φροντίσει με τη νέα DUKAS F/W COLLECTION να μην αφήσει καμία απο μας παραπονεμένη!Τακούνια που κόβουν την ανάσα,εντυπωσιακά,περίτεχνα σχέδια για όλα τα γούστα..!Πάρτε μια μικρή γεύση απο την υπεροχη αυτή συλλογή και τί περιμένετε??!Παμε αμέσως να αγοράσουμε τις γόβες που είναι πιο κοντά στα δικά μας γούστα και τη δική μας προσωπικότητα για να νιώσουμε κι εμείς λίγο σα μικρες σταχτοπούτες με τα μοναδικά γοβάκια μας..Ξεχωριστές!





Κυριακή 23 Οκτωβρίου 2011

Δημοσιεύτηκε στο www.zappit.gr πριν από μερικές ώρες σε ένα σχετικό άρθρο για το #No1 του σημερινού #chart*show....εγώ δε λείπω απο πουθενά!!!



Απολογισμός γι'αυτό που αντικρίσατε μόλις πριν απο μερικά δευτερόλεπτα..

Σίγουρα οι περισσότεροι από εσάς έχετε ήδη ένα blog και γνωριζετε πολύ περισσότερα απο εμένα...είναι πρώτη φορά που ασχολούμαι με κάτι τέτοιο...ελπίζω με τον καιρό να εξοικειωθώ και να το φτιάξω πολύ καλύτερο..Σε αυτό το ''χώρο μου'' λοιπόν θα βρίσκετε δημοσιευμένα αγαπημένα μου βίντεο,στίχους.φράσεις ή ρητά που θα με εκφράζουν περισσότερο μια δεδομένη στιγμή.Ακόμη θα μοιράζομαι μαζί σας οτιδήποτε με απασχολεί..όπως παρακάτω γράφω για την εξεταστική..καλά μη φανταστείτε ότι θα τα γράφω και όλα..υπάρχουν και οι φίλοι άλλωστε....! Αυτά...προς το παρον! 

Σάββατο 22 Οκτωβρίου 2011

"Τις Νύχτες Ντύνομαι Παιδί"

Πέντε η ώρα το πρωί κι έχω μεγάλο κρίμα
νιώθω πως πάντα στη ζωή μου υπήρξα μόνο θύμα
κι έτσι αρπάζω ένα στυλό κι ανάβω ένα τσιγάρο
κανονικά ακούω ροκ μ' απόψε θα ραπάρω

Τη μέρα κρύβομαι καλά μα είναι βαρύς ο πόνος
έχω πολλούς να μ' αγαπούν μα πάλι νιώθω μόνος
κι έτσι ζητάω διαρκώς μια ταπεινή συγνώμη
που δε με σέρνουν οι καιροί κι έχω δικιά μου γνώμη

Τις νύχτες πριν να κοιμηθώ ανάβω όλα τα φώτα
και προσπαθώ να φοβηθώ όπως φοβόμουν πρώτα
τις νύχτες ντύνομαι παιδί που ψάχνει στο σκοτάδι
μήπως μπορέσει να κρυφτεί στης μάνας του το χάδι

Πρέπει στο internet να μπεις αν θέλεις να φλερτάρεις
και την απάντηση που θες με mail θα την πάρεις
έχουν αλλάξει οι καιροί πεθάναν τα καμάκια
τρώει ο άντρας τη φακή κι η γκόμενα σουβλάκια

Γεια σου μητέρα και μπαμπά που έκανες το παιδί σου
ό, τι θα ήθελες εσύ να ήσουν στη ζωή σου
του έχτισες μία ζωή στους πρόποδες της θλίψης
πέταξε κάτω το σπαθί κι άρχισε καταχρήσεις.

Τις νύχτες φαίνονται αυτοί που λένε την αλήθεια
και το φεγγάρι θα φανεί ό, τι έχεις μες στα στήθια
τις νύχτες ντύνομαι παιδί διαλέγω ένα αστέρι
ίσως μπορέσει να μου πει όσα κανείς δεν ξέρει

Ο Έλληνας φιλοσοφεί με το φραπέ στο χέρι
μιλά σαν να 'τανε σοφός μα τίποτα δε ξέρει
λένε πως μόνο οι αριστεροί μπορούν να γράψουν ποίημα
μα αν είν' η τέχνη αριστερή γιατί έχει τόσο χρήμα;

Θα σ' αγκαλιάσει το γυαλί αν θέλεις να φωνάξεις
σε μια πορεία μπες και συ για βόλτα να ξεσκάσεις
ούτως ή άλλως θα σε πουν μονάχα ό, τι δηλώσεις
ίσως σε κάνουν και θεό το σώμα σου αν δώσεις

Τις νύχτες ντύνεσαι Θεός και σταματάς το χρόνο
γίνεται ο κόσμος πιο απλός χωρίς χαρά και πόνο
τις νύχτες μοιάζει το κερί με ήλιο π' ανατέλλει
και το δωμάτιο μια γη που μόνο εσένα θέλει

Δεν είμαι αυτός που θα σου πει ποιο είναι το μονοπάτι
μια συμβουλή είν' ο πόνος μου κι άμα τι θέλεις πάρ' τη
δεν είμαι αυτός που έχει βρει όλες τις απαντήσεις
δε σώζω ανθρώπινες ψυχές ούτε και συνειδήσεις

Εφτά η ώρα το πρωί τελειώνει το μελάνι
δε μετανιώνω ούτε στιγμή για ό, τι έχω κάνει
κι έτσι αφήνω το στυλό και το τσιγάρο σβήνω
να μου λερώσουν τ' όνειρο κανένα δεν αφήνω
..